เจคอบกับกิจกรรมน้ำตานอง (2.6 yrs)

นี่ก็เกือบเดือนแล้วสิที่แม่พาเจคอบไปทำกิจกรรมเพิ่ม เจคอบยังคงปรับตัวได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เพราะปกติแล้ว เจคอบเป็นเด็กที่ค่อนข้างลังเลกับกิจกรรมใหม่ ลูกไม่ใช้เด็กที่สามารถกระโดดเข้าไปทำกิจกรรมได้เลย แต่ต้องอาศัยความค่อยเป็นค่อยไป จะเร่งมากก็ไม่ได้ เพราะถ้าเร่งล่ะก็จะไม่เอาเลย แต่ถึงแม้ว่าลูกจะปรับตัวได้ช้า แต่เท่าที่สังเกตุดู แม่ก็สังเกตุเห็นความเปลี่ยนเเปลงในทางที่ดีของลูกเหมือนกัน

กิจกรรมฟังนิทานที่ห้องสมุด

เป็นกิจกรรมสำหรับเด็กอายุ 2-5 ขวบ ระยะเวลาในการร่วมกิจกรรมก็ประมาณ 30-45 นาที แม่พาเจคอบไปร่วมกิจกรรมสามครั้ง ทุกครั้งที่ไป ช่วงแรกๆ เจคอบเกาะแม่แน่นเลย นั่งตักตลอด ในขณะที่เด็กคนอื่นๆ นั่งกันเรียบร้อย ฟังนิทานกันอย่างตั้งใจ Thinking smile พอเค้าเริ่มร้องเพลงกัน เจคอบก็จะมองแบบยิ้มๆ แอบชอบใจ  ทำมือทำไม้ตามเค้ามั่ง พอผ่านไปอีกซักนิด ลุกยืน ในขณะที่คนอื่นนั่ง แล้วก็ร้องเพลง กระโดด นอนลงกลิ้งไปมา หัวเราเสียงดัง….Freezing คือเข้าใจว่าลูกสนุก แต่ทำมายถึงไม่นั่งเหมือนคนอื่นเขา พอบอกให้นั่ง เจคอบกลับวิ่งๆ หัวเราะก๊ากๆ เหมือนเด็กบ้า….เง้อ….เลยต้องพากลับบ้านซิคะ Crying face

 

กิจกรรมยิมนาสติค

ครั้วแรกที่พาไป เจคอบก็ไม่ค่อยให้ความร่วมมือเท่าไหร่ นั่งตักแม่ เกาะแม่แน่นเลย เค้าร้องเพลงก็ไม่ร้อง นั่งนิ่งเลย แต่พอบอกให้วิ่งเท่านั้นแหละ วิ่งเร็วมวากกกก ยังกับลิง เเรงเยอะมาก ชอบกระโดดลงบ่อโฟมมาก ครั้งที่สองที่พาไป พอพาเข้ายิมเท่านั้นแหละ ร้องให้ว๊ากกกเลย แต่พอบอกให้วิ่ง แหม,,,,วิ่งเร็วมากกกกก วิ่งไม่ดูใครจนไปชนเพื่อนหัวโขกกัน ร้องให้ ได้มะนาวที่หน้าผากมาคนละลูก ปรากฎว่าอาทิตย์ต่อมา เด็กคนนั้นกลัวเจคอบไปเลย Sarcastic smile แต่ครั้งที่สามที่พาไปเข้าคลาส เจคอบให้ความร่วมมือดีมาก มีเต้นตาม ทำท่าทำทาง โค๊ชบอกให้ทำอะไรก็ทำ ที่แม่ชอบมากที่สุดคือ ลูกรู้เริ่มรู้จักรอ และการเข้าคิว พอยังไม่ถึงคิวตัวเอง เจคอบก็จะไปนั่งรอที่ที่กำหนด เห็นแล้วดีใจ

กิจกรรมว่ายน้ำ

อันนี้หนักสุด พาไปสี่ครั้ง ร้องสระแตกทั้งสี่ครั้ง ถ้าแม่อยู่ขอบสระ เจคอบจะไม่ทำอะไรเลย ร้องจะมาหาแม่อย่างเดียว จนโค๊ชต้องบอกให้แม่ออกไปรอข้างนอก ให้ดูเจคอบผ่านทางกระจก เวลาทำกิจกรรม 30 นาที เจคอบร้อง 35 นาที คือร้องตั้งแต่ก่อนลงสระ Crying face เห็นลูกเป็นแบบนี้แล้วใจมันเสีย อยากจะให้เลิกเรียนมาก แต่แม่มองการเรียนว่ายน้ำเป็นเรื่องของความปลอดภัยของลูก บ้านเรามีสระว่ายน้ำ เพราะฉะนั้นลูกต้องว่ายน้ำเป็น แม่มองการเรียนว่ายน้ำเหมือนกับการนั่งคาร์ซีท ลูกไม่ชอบนั่ง แต่เราจำเป็นต้องให้นั่ง เพราะถ้าเกิดอะไรขุึ้นมา แม่ไม่อยากเสียใจภายหลัง การเป็นพ่อแม่คนนี่ไม่ง่ายเลย เพราะบางทีเราจำเป็นต้องตัดสินใจทำอะไรสักอย่างที่ลูกไม่ชอบ แต่เราจำเป็นต้องทำเพื่อความปลอดภัยของลูก มีคนบอกว่า รออีกหน่อยเป็นไรไป ให้โตกว่านี้อีกหน่อยแล้วกัน แต่แม่ไม่กล้ารอ เผื่อวันดีคืนดี เกิดลูกแอบไปเล่นหลังบ้าน แล้วตกสระไป จมน้ำไปแม่จำทำอย่างไรล่ะ Disappointed smile เฮ้อ

อย่างไรก็ดี ถึงจะร้องให้ตลอดเวลาอยู่กับโค๊ช แต่เจคอบเริ่มมีทักษะการว่ายน้ำมั่งแล้ว วันนี้โค๊ชบอกแม่ว่า ยังร้องให้ตลอดเวลา แต่ให้ความร่วมมือดีทุกอย่าง ถือว่าทำได้ดีมาก และทักษะอยู่ในระดับสูงสำหรับเด็กวัยนี้….ก็งงนะ ว่ามันสูงได้ไง เห็นมันร้องว๊ากๆตลอดเวลา ฮ่าๆๆๆๆ แถมพอว่ายน้ำเสร็จ มีการบอกโค๊ชว่า ว่ายน้ำเสร็จแล้วนะ ขอบครับครับ บายครับ คงกลัวไม่ได้กลับบ้านนั่นเอง Open-mouthed smile

เกี่ยวกับ ellehajos

เป็นแม่คนหนึ่งที่เชื่อใน early learning ไม่ได้หวังว่าจะสร้างเด็กอัจริยะหรืออะไร จุดมุ่งหมายในการสร้างบล็อกนี้ขึ้นมาคือ.....เพื่อบันทึกเรื่องราวต่างๆของเราและลูก อยากช่วยให้ลูกทำทุกอย่างได้เต็มความสามารถ อยากช่วยให้เค้าค้นพบจุดด้วยและจุดแข็งของตัวเอง อยากช่วยให้เค้าเป้นคนที่มีความสุข และค้นพบความต้องการของตัวเองได้และใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
เรื่องนี้ถูกเขียนใน Letters to Jakob และติดป้ายกำกับ , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s