คาถาโอมเพี้ยง 1-2-3 ปราบเด็กชอบลองของ (เจคอบวัย 2.8 ขวบ)

ลูกชายสุดรักของแม่ในวัยนี้ช่างมีเรื่องมาให้แม่กลุ้มอยู่เรื่อย เดี๋ยวเด็กดี เดี๋ยวเด็กวีน ตามอารมณ์แทบไม่ทัน แม่พยายามหาวิธีมารับมือกับพฤติกรรมแปลกๆของลูก อ่านหนังสือเลี้ยงลูกก็หลายเล่ม ก็ยังรับมือกับอารมณ์วัยทองสองขวบของลูกแทบไม่ไหว หลังๆแม่เริ่มไม่แน่ใจว่า นี่มันวัยทองสองขวบหรือว่ามันเป็นนิสัยจริงๆของลูกกันแน่ แม่เริ่มกังวลสิคะ ทำอะไรผิดไปบ้างหนอ ทำไมลูกถึงได้เป็นเด็กที่ชอบลองของ รั้น มุทะลุ อารมณ์ร้อน บางทีวันร้ายๆก็โดนแจกขนมเปี๊ยะสิคะ เศร้ากันทั้งแม่ทั้งลูก Crying face

จนหนักสุดก็ตอนที่ไปเที่ยวเยอรมันเมื่อสองสามอาทิตย์ที่ผ่านมา ลูกจะท้าทายพ่อแม่ตลอด บอกให้เงียบลูกจะตะโกน บอกให้เดินจะวิ่ง และเริ่มเซ๊าซี้ เช่น อยากกินไอติมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มอมมี่ๆๆๆๆๆๆ กินช๊อคโคแลทๆๆๆๆๆ พูดเป็นสิบๆรอบ พอบอกว่าเดี๋ยวก่อนเท่านั้นแหละ กรี๊ดเลย แม่สุดจะทน แถมอยู่ต่างบ้านต่างเมือง จะจับลูกไปนั่งทามเอ๊าท์ที่ไหนละเนี่ย เหนื่อยมากเลย แทนที่จะได้สนุกเลยต้องมานั่งลุ้นว่าเมื่อไหร่องค์จะลงเด็กชายลูก จนในที่สุดทนไม่ไหวต้องหาวิธีมารับมือกับลูกให้ได้ เพราะแม่อยากใช้เวลากับลูก และเวลาเราอยู่ด้วยกัน แม่อยากให้เราสนุกด้วยกันทั้งคู่ ไม่ใช่วีนกันไปมาแบบนี้ ในที่สุดก็ไปค้นเจอหนังสือ 1-2-3 magic; effective discipline for children 2-12 จะว่าไปแล้วก่อนที่จะมาเจอหนังสือเล่มนี้ แม่ก็อ่านมาหลายเล่ม ลองมาหลายวิธี ไม่ว่าจะเป็น นั่งลงระดับเดียวกัน มองตา อธิบายบลาๆๆๆ ทามเอ๊าท์ ต่างๆนาๆ ได้ผลไหม ไม่เลยเพราะยังมีไม่ยอมเลิกทำสิ่งที่รู้ว่าแม่ไม่ชอบ

พอได้หนังสือ 1-2-3 magic มา แม่ก็เริ่มอ่านทันที อ่านแบบไม่หลับไม่นอนเพราะอยากรู้ว่าวิธีนี้จะได้ผลหรือเปล่า พออ่านจบก็เริ่มร่ายคาถา 1-2-3 ทันที ปรากฎว่าหลังจากเด็กชายหัวรั้นโดนเป่าคาถาไปเกือบอาทิตย์ พฤติกรรมชอบลองของหายไปเกือบ 70% เป็นไปได้แฮะ อยากจะขอบคุณเบื้องบนที่ทำให้แม่ได้อ่านหนังสือเล่มนี้ ใช้ได้ผลดีมากกับเจคอบ แต่ผู้เขียนบอกว่า เราต้องสม่ำเสมอ ถ้านิสัยที่ต้องปรับปรังกลับมาเยือนอีกครั้งเราก็ต้องร่ายมนต์กันใหม่อีกรอบ

สรุปแล้วคาถา 1-2-3 ทำอย่างไรบ้างนั้น ก็ไม่ยาก มันเหมือนๆกับทามเอ๊าท์ต่างกันที่เรานับ เช่นสมมติว่าลูกโยนของ เราจะบอกว่า นั่นหนึ่ง ถ้าโยนอีกก็นับสอง ถ้านับถึงสามเมื่อไหร่ก็ทามเอ๊าท์ทันที ทามเอ๊าท์นั้นหนังสือแนะนำให้เป็นห้องนอนลูก และบ้านเราใช้ได้ผลดีมาก ทามเอ๊าท์ที่ก็พาเจคอบเข้าห้องไปเลย หัวใจคือเวลานับนั้น ต้องไม่พร่ำไม่สอน ไม่อธิบาย ไม่บ่น ไม่มีอารมณ์ร่วม นับแบบน้ำเสียงธรรมดา พอครบสามก็พาไปทามเอ๊าท์เลย เวลาทามเอ๊าท์ก็หนึ่งนาทีต่อหนึ่งปีของอายุลูก เจคอบก็สองนาทีเพราะสองขวบ พอครบเวลาก็ไปเอาลูกออกมา ไม่ต้องไปอธิบายอะไรทั้งนั้น เงียบๆ คุยเรื่องอื่นไปได้เลย เราใช้การนับกับนิสัยที่ต้องการให้ลูกเลิกทำ เป็นสิ่งที่ทำได้ภายในเวลาสองนาที เช่นเลิกเซ้าซี้ เลิกตะโกน เลิกโยนของ เลิกตี อะไรประมาณนี้ ส่วนนิสัยที่ต้องการให้เริ่มทำ หรือสิ่งที่เราอยากให้ทำใช้เวลาเกินสองนาทีนั้น ห้ามนับ ซึ่งก็จะมีวิธีบอกไว้ในหนังสือ แต่ตรงนี้เรายังไม่มีปัญหาเท่าไหร่

หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา แม่รู้สึกใจเย็นขึ้นเยอะ และลูกเองก็เริ่มเข้าใจการนับ และทำไมถึงโดนนับ วันนี้นับไปแค่หนึ่งหรือสอง ลูกก็เลิกทำนิสัยไม่ดีอันนั้นซะแล้ว เช่น เดินไปเด็ดดอกไม้ พอโดนนับถึงสอง ก็เดินไปเล่นอย่างอื่นแทน แฮปปี้กันทั้งแม่ทั้งลูก Open-mouthed smile

รักลูก

แม่

เขียนที่บ้านเรา Brampton, ON

เกี่ยวกับ ellehajos

เป็นแม่คนหนึ่งที่เชื่อใน early learning ไม่ได้หวังว่าจะสร้างเด็กอัจริยะหรืออะไร จุดมุ่งหมายในการสร้างบล็อกนี้ขึ้นมาคือ.....เพื่อบันทึกเรื่องราวต่างๆของเราและลูก อยากช่วยให้ลูกทำทุกอย่างได้เต็มความสามารถ อยากช่วยให้เค้าค้นพบจุดด้วยและจุดแข็งของตัวเอง อยากช่วยให้เค้าเป้นคนที่มีความสุข และค้นพบความต้องการของตัวเองได้และใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
ข้อความนี้ถูกเขียนใน Letters to Jakob คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s