เจคอบไปโรงเรียน – อาทิตย์แรก

หลังจากที่ได้เตรียมตัวพูดคุยกับเจคอบมาเป็นเดือน ดูเหมือนเจคอบพอจะเข้าใจว่าถ้าไปโรงเรียนต้องอยู่กับครู ส่วนแม่อยู่บ้าน แต่ถึงจะคุยกันไว้แล้วก็ใช่ว่าลูกจะปรับตัวได้ทันที จากเที่อยู่กับแม่ตลอดเวลา แทบจะไม่ได้ห่างกันเลย อยู่ดีๆก็ต้องไปอยู่กับใครก็ไม่รู้ที่ชื่อ Teacher เจคอบก็คงยังปรับตัวไม่ทัน

เช้าวันที่ 10 สิงหาคม เราเตรียมตัวออกจากบ้าน เจคอบเริ่มทำหน้าครุ่นคริด ดูหงอยๆยังไงไม่รู้ พอไปถึงโรงเรียนเจคอบขอให้แม่อุ้ม แม่เลยพาเดินดูสนามเด็กเล่นก่อนที่จะพาไปส่งที่ห้องเรียน เจคอบเริ่มเบะแม่ก็เลยบอกว่าเดี๋ยวมารับนะ แล้วรีบๆเดินออกมาเลยเพราะไม่อยากเห็นเจคอบร้องให้ พอเดินออกมาตรงช่องทางเดิน เห็นแม่บางคนอุ้มลูกบนตัก เด็กก็ร้องให้ คงไม่อยากแยกจากแม่นั่นเอง….พอไปรับเจคอบกลับบ้าน เจคอบพอเห็นแม่ร้องให้เลย คงคิดถึงและนึกได้ว่าแม่เอามาทิ้งไว้ที่โรงเรียนหรือยังไงไม่รู้ เห็นอย่างนี้แล้วใจมันโหวงๆ Crying face

วันต่อมา พอถึงเวลาไปโรงเรียน เจคอบก็ยอมให้แต่งตัว ไปนั่งรอตรงบันได ไม่มีอิดออด แต่ทำหน้าเศร้าอีกแล้ว พอไปถึง ครูมาอุ้มไปเจคอบก็ร้องให้ แม่ก็รีบเผ่นเหมือนเดิม เพราะคิดว่ายิ่งโอ้เอ้อยู่นาน ลูกยิ่งจะร้องหนักขึ้น พอถึงเวลาไปรับ ครูบอกว่าเจคอบร้องๆหยุดๆ และสังเกตุเพื่อนๆเล่นกันแต่ยังไม่ยอมทำอะไรเลย แต่ก็กินข้าวเกือบหมดกล่อง คงหิวมั๊ง ร้องเยอะไปหน่อย Thinking smile

วันที่สาม…เหมือนเมื่อวานเลย คือร้องๆหยุดๆ ที่สังเกตุได้คือไม่ชอบให้ถามว่าไปโรงเรียนทำอะไรบ้าง เจคอบจะส่ายหัวคืออย่ามาถาม ไม่อยากนึกถึงอะไรประมาณนั้น แต่พอกลับบ้านก็เล่นได้ กินได้ นอนหลับเหมือนเดิม แต่แอบมีฝันร้ายร้องหาแม่ด้วย น่าสงสารมากๆ เห็นอย่างนี้แล้ว ช่วงนี้เลยพยายามเอาใจเป็นพิเศษ เราใช้เวลาด้วยกันอย่างเต็มที่

แต่อย่างไรก็ดี แม่เชื่อว่าอีกหน่อยลูกก็จะปรับตัวได้เอง ลูกไม่ใช่เด็กคนแรกในโลกที่ร้องให้เวลาไปโรงเรียน แม่เชื่อว่าครูมีประสบการณ์กับเด็กแบบนี้และจะสามารถช่วยให้เจคอบปรับตัวได้ในที่สุด ส่วนแม่กับแด๊ดก็ช่วยด้วยการให้เวลากับลูกอย่างเต็มที่เวลาที่ลูกกลับมาบ้าน

รักลูก

แม่

บันทึกที่บ้านเรา แบรมตั้น เจคอบ 2.8 ขวบ

เกี่ยวกับ ellehajos

เป็นแม่คนหนึ่งที่เชื่อใน early learning ไม่ได้หวังว่าจะสร้างเด็กอัจริยะหรืออะไร จุดมุ่งหมายในการสร้างบล็อกนี้ขึ้นมาคือ.....เพื่อบันทึกเรื่องราวต่างๆของเราและลูก อยากช่วยให้ลูกทำทุกอย่างได้เต็มความสามารถ อยากช่วยให้เค้าค้นพบจุดด้วยและจุดแข็งของตัวเอง อยากช่วยให้เค้าเป้นคนที่มีความสุข และค้นพบความต้องการของตัวเองได้และใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
ข้อความนี้ถูกเขียนใน เจคอบ....ไปโรงเรียน คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s